Κριτικές

Θα χαρούμε να λάβουμε και την δική σας κριτική στο tomystikotiskarydias@gmail.com 

Ακόμα μπορείτε να μας γράψετε στην επίσημη σελίδα στο Facebook ή στο Goodreads

Παρουσίαση

 

Ευθυμία Αθανασιάδου-Μαράκη

Συγγραφέας – Facebook

Καλημέρα σε όλους.
Ένα βιβλίο που τελείωσα «Το μυστικό της Καρυδιάς» της Λυδίας Ψαραδέλλη και Μηλέβα Αναστασιάδου.
Δυο σημερινές και σύγχρονες γυναίκες, με διαφορετικούς χαρακτήρες,συναντιόνται εντελώς τυχαία. Προχωρούν μαζί, έχοντας διαφορετικό ρόλο η κάθε μια. Έχουν όμως κάτι κοινό. Ωστόσο ξεδιπλώνονται κι άλλοι χαρακτήρες που δίνουν μια ιδιαίτερη πλοκή στο μυθιστόρημα. Συναντάς, καθώς διαβάζεις, την εσωτερική ανθρώπινη δύναμη.
-Πρέπει να κυριαρχεί η κριτική σκέψη και η επικοινωνία,διάβασα να τονίζουν κάπου οι συγγραφείς και συμφωνώ απόλυτα.
Αρκετά διδακτικό, εξαιρετική γραφή, λεξιλόγιο, φιλοσοφημένο θα το χαρακτήριζα. Συγχαρητήρια για το εξαιρετικό βιβλίο σας, με κράτησε με μεγάλο ενδιαφέρον μέχρι το τέλος του. Φυσικά αναπάντεχο και ανατρεπτικό. Πολύ καλό, σας εύχομαι καλή δύναμη, να ταξιδέψει σε πολλά χέρια αναγνωστών. Καλοτάξιδο.

Άννα Παχή – iart.gr

Συγγραφέας και αρθρογράφος iart.gr

Δυο, τελείως διαφορετικές γυναίκες γνωρίζονται μέσα σε ένα τρένο, συνεχίζοντας τη γνωριμία τους και μετά το ταξίδι. Πέρα από την έλξη που αισθάνονται η μια για την άλλη, τις συνδέει κι ένας άνδρας. Αντιλαμβάνονται πως η κάθε μια τους είναι μέρος ενός κοινού ερωτικού τριγώνου. Αυτή είναι η αφορμή για την πλοκή του βιβλίου «Το μυστικό της καρυδιάς» που έγραψαν από κοινού η Λυδία Ψαραδέλλη και η Μηλέβα Αναστασιάδου. Όταν όμως έρχεται η ανατροπή, ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται πως συμβαίνει κάτι μεγαλύτερο και απείρως δυσκολότερο από μια ερωτική ιστορία με τρία σκέλη.

Οι ηρωίδες είναι γυναίκες που προσπαθούν. Να είναι επαγγελματίες, σύντροφοι, φίλες. Αναμετρώνται κάθε μέρα με το περιβάλλον, τα συναισθήματά τους, τις αναμνήσεις τους και συνεχίζουν τον αγώνα τους με ένταση, μέχρι το τέλος, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα.

«Το μυστικό της καρυδιάς» είναι στην ουσία του, δυο ψυχογραφήματα. Μιλά για τα αποτελέσματα που έχουν τα κρυμμένα μυστικά, οι θαμμένες αλήθειες και οι προσπάθειες που κάνουμε για να μην έρθουμε αντιμέτωποι με τον πραγματικό εαυτό μας. Η άρνηση να δούμε την πραγματικότητα, να πιστέψουμε πράγματα που δεν υπάρχουν, οδηγούν σε ακραία καμιά φορά αποτελέσματα. Γραμμένο σε γλώσσα απλή, καθημερινή, θα σας εκπλήξει με την πλοκή του και σίγουρα θα σας θυμίσει δικά σας πράγματα. Άλλωστε, συχνά οι ζωές μας είναι παράλληλες, όπως αυτές της Τζένης και της Έλσας.

Το βιβλίο πήρε το τρίτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό «Ασημένια Σελίδα», όπως διάφορα βραβεία έχουν λάβει ήδη για το έργο τους τόσο η Μηλέβα Αναστασιάδου, όσο και η Λυδία Ψαραδέλλη. Αξίζει τον κόπο να τις γνωρίσετε.

«Το μυστικό της Καρυδιάς» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις «Εντύποις»

Θεόφιλος Γιαννόπουλος

Συγγραφέας, ποιητής και Αρθρογράφος (koukidaki.blogspot.gr)

…όταν έκλεισα τη στερνή σελίδα, ένιωσα σαν το χώμα όταν τελειώνει η καταιγίδα: Πως φιλοξενούσα μέσα μου τόσες πολλές στάλες βροχής (όσες και τα συναισθήματα από τις αλλεπάλληλες ανατροπές της ιστορίας) αποδεχόμενος ότι δεν είναι δεδομένο ότι στο τέλος βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο για να ωραιοποιήσει το μέλλον;

-Ίσως και να συμβαίνει όμως, μιας και δε μπορεί να είναι όλα τους καταστροφικά. Η φύση… οι άνθρωποι… όλο και κάποιος θα ωφεληθεί στο τέλος της μπόρας, ακόμη κι αν πρόκειται να γίνει εις βάρος των άλλων.-

Το γεγονός είναι ότι είχα καιρό να νιώσω κάτι παρόμοιο σε ανάγνωση βιβλίου, αφού είναι τόσο μεγάλο το σοκ της εναλλαγής των συναισθημάτων λόγω των απρόβλεπτων καταστάσεων σε πράγματα που θεωρούσα δεδομένα, που είμαι σίγουρος πια πως κρύβονται ψήγματα αλήθειας στις περιγραφές τους.

Κι η αφορμή είναι πως καταφέρνουν να μας ταξιδεύουν με τρόπο εξομολογητικό και δίχως φραγμούς στην ψυχοσύνθεση του εκάστοτε ήρωα, προκαλώντας το ενδιαφέρον μας από την πρώτη σελίδα.

Γνωρίζουμε αρχικά την Έλσα. Μια εργαζόμενη ως μαγείρισσα στο εστιατόριο του κυρίου Κώστα – του πάλαι ποτέ, μπάρμπα-Κώστα. Μεγαλώνοντας η Έλσα είχε σταματήσει να ενδίδει στα «θέλω» των άλλων και παρότι είχε έφεση στη ζωγραφική, η πίστη της συνοψίζεται στο ότι «δε γίνεται και δεν έχει κανένα νόημα να αξιοποιείς όλα σου τα ταλέντα. Έχεις και μια ζωή να ζήσεις, πώς να το κάνουμε;».

Συχνά μας παρουσιάζεται απαισιόδοξη στις σκέψεις της και κυνική: «Μετά από πολλά πολλά χρόνια δεν αποκλείεται να αποδειχτεί ότι ήμασταν απλά ένα αποτυχημένο πείραμα της φύσης και να εξαφανιστούμε, όπως κάποτε συνέβη με τους δεινόσαυρους ας πούμε. Ελπίζω βέβαια να μην ζω μέχρι εκείνη την εποχή».

Κάποιες φορές «αιχμηρή» με τις σχέσεις της με τους άλλους ανθρώπους: «Δεν μ’ αρέσει καθόλου όταν συμβαίνει αυτό. Να με απορρίπτουν οι άνθρωποι πριν προλάβω να τους απορρίψω εγώ δηλαδή».

Κι άλλοτε δείχνει τάχα πως έχει συμβιβαστεί με τον εαυτό της: «Όσο μεγαλώνω, τόσο πιο αποδεκτή αισθάνομαι».

Στη ζωή της έχει τον Γιάννη, που κατά τα λεγόμενά της προσπαθεί να την μετατρέψει σε κάτι συμβατό και ανώδυνο για τη δική του καθημερινότητα. Μας εξηγεί ότι ζει σε μια εξαρτώμενη σχέση που το δηλητήριο και το βάλσαμο είναι το ίδιο και το αυτό, αφού παραδέχεται και η ίδια πως «είναι αλήθεια ότι δεν νιώθω να ανήκω μαζί του ή να ανήκει εκείνος στον κόσμο μου».

Κι έπειτα στην ιστορία μας εισβάλει η Τζένη, η όμορφη ξανθομάλλα γυναίκα η οποία εργάζεται στην διαφημιστική εταιρία «Q&B» και θεωρεί για τον εαυτό της ότι «είμαι γεννημένη για να ξέρω τι θέλει ο κόσμος».

Έχει ένα κυκλοθυμικό γνώθι σαυτόν, μιας και συγχρόνως αποδέχεται πως «Μηδενίζω τον κίνδυνο και κρατάω αποστάσεις. Εγωισμός, αδιαφορία, μηδενισμός. Αυτή είμαι εγώ.»

Ωστόσο νιώθει πάντα το βάρος και την ευθύνη των αποφάσεων της, με χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι υποστηρίζει πως «το φταίξιμο βαραίνει εμένα και μόνο εμένα, οπότε και η απογοήτευση με τραβάει στη κόλαση».

Παρά τον εγωιστικό χαρακτήρα της, η ομορφιά της Τζένης θεωρείται το πρώτο χαρακτηριστικό που προσέχουνε όλοι: «Μια κανονική πριγκίπισσα, αν ακόμη υπήρχαν πριγκίπισσες»[9], όπως παραδέχεται η Έλσα όταν την συναντά.

Ένα ουσιαστικό και σημαντικό στοιχείο που φέρνει την ισορροπία στη ζωή της, στέκει το γεγονός πως είναι δεσμευμένη με τον Άκη, όντας μεγαλωμένοι μαζί από παιδιά.

Αν και η Τζένη μισεί τα επαγγελματικά ταξίδια, η μοίρα το θέλει να γνωριστούν με την Έλσα τυχαία στο τρένο, κάτι που την κάνει να σκεφτεί ενδόμυχα από τις πρώτες τους κουβέντες ότι «νιώθω σα να τη γνωρίζω μια ζωή». Κι εκεί που η Έλσα ξόδευε τις ώρες της ζωγραφίζοντας στο σημειωματάριο της, μέχρι το τέλος της διαδρομής νιώθουν μια φλόγα φιλίας να γεννιέται μεταξύ τους. Φτάνοντας στο προορισμό τους ανταλλάζουν τηλεφωνικά νούμερα με την υπόσχεση να συνεχίσουν και μελλοντικά την όμορφη παρέα τους.

Η Έλσα παίρνει το δρόμο για το πατρικό της σπίτι, εκεί που περνά απαρατήρητη από τον μοναδικό ένοικο, την αλκοολική μάνα της. Αυτή η συμπεριφορά όμως ήταν κάτι που η ηρωίδα μας την είχε συνηθίσει, αφού «άρχισε να πίνει μετά το επεισόδιο κάτω από την καρυδιά κι από τότε δε σταμάτησε ποτέ»

Κι αυτό είναι που εντείνει ακόμη περισσότερο το μυστήριο για το τι συνέβη σ’ εκείνο το σπίτι, που τύχαινε να είναι και ίσως το μόνο στην πόλη που διέθετε δική του αυλή…

Ένα προσόν, που γρήγορα τράβηξε το ενδιαφέρον της Τζένης. Αφορμή για την επίσκεψή της εκεί: Το ότι από λάθος πήρε το σημειωματάριο που φιλοξενούσε τις όμορφες ζωγραφιές της νέα της φίλης και ότι ήθελε επειγόντως να το επιστρέψει. Όταν παίρνει την πρωτοβουλία να την επισκεφτεί, μαγεύεται από το τοπίο και της προτείνει να γυριστεί εκεί το επόμενο διαφημιστικό της εταιρίας που εργάζεται.

Η συμφωνία κλείνει με συνοπτικές διαδικασίες, αν και η Έλσα παραδέχεται σιωπηλά στον εαυτό της ότι «με εκνευρίζουν τέτοιες γυναίκες. Ξέρουν τι θέλουν και πώς να το πετύχουν»

Την επόμενη κιόλας μέρα, τα γυρίσματα παίρνουν σάρκα και οστά. Εκεί όπου η Έλσα φοβάται γιατί «έπρεπε να είμαι στο πόδι και να προστατεύσω το μυστικό». Οι εργασίες ωστόσο τελειώνουν γρήγορα και τα πάντα επιστρέφουν ξανά στην συνηθισμένη ηρεμία τους.

Όχι όμως για πολύ.

Το ολοένα και πιο συναισθηματικό δέσιμο των ηρωίδων θα ξετυλίξει αργά και βασανιστικά ένα κουβάρι αποκαλύψεων που θα δοκιμάσουν τόσο τις δικές τους αντοχές όσο και τις ηθικές αξίες των αναγνωστών, αφού κάθε νέα αποκάλυψη θα μας κάνει να αναζητούμε όλο και πιο επίμονα την λύτρωση.

Τι αντίτιμο να έχει άραγε η ευτυχία και πόση χαρά μπορεί να αποκομίσει κάποιος που για να την αποκτήσει συνεχίζει να θυσιάζει καθημερινά την ψυχή του;

Η συνέχεια του μυθιστορήματος «Το μυστικό της Καρυδιάς» είναι σίγουρο πως θα σας προκαλέσει να κάνετε αυτοκριτική για τα σωστά και τα λάθη της ζωής σας.

Άραγε είστε έτοιμοι να αντιμετωπίσετε τις ανατροπές αυτής της τόσο ανθρώπινης ιστορίας;

Νατάσσα Καραμανλή 

Συγγραφέας – Goodreads

Το μυστικό της καρυδιάς ανήκει σε εκείνη την σπάνια πια κατηγορία βιβλίων-παγίδα- για εμένα. Δεν είχα άλλη επιλογή. Το κατάλαβα από το πρώτο κεφάλαιο, πως θα με κρατούσαν φυλακισμένη οι λέξεις του. Πόσο δίκιο είχα! Η εναλλαγή της πένας από τη μία συγγραφέα στην άλλη, δεν διακρίνεται. Είναι δυο γυναίκες που γράφουν σαν μια. Σαν τις ηρωίδες τους….
Εξαίρετη ιστορία. Άψογα αποτυπωμένη. Η τροπή καθηλωτική ως την τελευταία σελίδα του. Το κτίσιμο των χαρακτήρων μοναδικά αριστοτεχνικό, άρτιο, δίχως κενά. Κύλησε μέσα μου με φως κι έγινε ήδη μνήμη.
Αγάπησα την Έλσα, ταυτίστηκα με τη Τζένη, οργίστηκα κάποιες στιγμές και με τις δυο. Φιγούρες τόσο ζωντανές, όσο και τα μυστικά που εντός τους κατοικούσαν. Παθιάστηκα μαζί τους και έτσι όπως έτρεχαν οι σελίδες, βιαζόμουν κι εγώ να ανακαλύψω το μεγάλο μυστικό τους.
Εκείνο που μας πονά, για πάντα θα ζει. Όσο βαθιά κι αν το παραχώσουμε, θα έιναι πάντα εκεί, να μας θυμίζει το μέγεθος της πληγής. .
Το βιβλίο πρέπει να το διαβάσετε και είμαι σίγουρη πως θα το διαβάσετε μονορούφι, ως το τέλος.

 

Ανδρέας Κριτσιμάς

Συγγραφέας – Goodreads

 

Εξαιρετική νουβέλα. Καλογραμμένη. Η ιστορία κυλάει σα γάργαρο νεράκι. Γεμάτη ανατροπές που σου κόβουν την ανάσα. Ζωντανοί χαρακτήρες. Μιλάνε κατευθείαν στην καρδιά σου. Εξαιρετική η ιδέα των διαφορετικών οπτικών! Η Λυδία και η Μηλέβα, η Μηλέβα και η Λυδία, δυο πένες που γράφουν σα μια. Κάτι τέτοιο θέλει εμπειρία και εκπληκτική επιδεξιότητα και μαεστρία. Το Μυστικό της Καρυδιάς είναι από κείνα τα βιβλία που διαβάζεται απνευστί. Και κλείνοντάς το, σ’ αφήνει μια αίσθηση πως τίποτα δεν τελείωσε· η ιστορία, οι χαρακτήρες, ακόμα και οι λέξεις, ζουν μέσα σου σα λουλούδι περιμένοντας την ιδανική στιγμή ν’ ανθίσει.
Χάθηκα μέσα στις σελίδες του, καθώς προσπαθούσα να εξιχνιάσω και ν’ ανακαλύψω Το Μυστικό της Καρυδιάς. Ήταν ένα υπέροχο ταξίδι που θα χαράχθηκε ανεξίτηλα στη μνήμη μου. Σε προ(σ)καλώ, αγαπητέ αναγνώστη, να ταξιδέψεις κι εσύ μαζί με την Έλσα και τη Τζένη, και να δεις το μίτο τής ιστορίας τους να ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου σαν ταινία που προβάλλεται πάνω σ’ ένα πελώριο λευκό πανί σε κάποια σκοτεινή αίθουσα.
Μπράβο σας, κορίτσια μου! Είμαι απερίγραπτα περήφανος!

 

Μανώλης Σιμιτσάκης

Συγγραφέας – Goodreads

Πώς και το ξέχασα αυτό το γλυκό βιβλιαράκι και δεν έγραψα δυο λόγια για αυτό;
4,5 stars. Και αν αφαιρώ μισό αστέρι, είναι γιατί σίγουρα δεν μπορώ να το βάλω το ίδιο με παγκόσμια αριστουργήματα. Στέκεται όμως καλά και είναι πιστό.

Το συγκεκριμένο κέρδισε σε λογοτεχνικό διαγωνισμό και ήρθε στην επιφάνεια. Κάπως το πέτυχα στο internet και σκέφτηκα να το εξετάσω, αφού είναι γραμμένο από δύο συγγραφείς.
Δεν είναι το είδος μου, αλλά μπορώ να αναγνωρίσω πότε ένα βιβλίο είναι καλό για το κοινό που απευθύνεται. Και τα καταφέρνει άξια. Η γραφή δεν σε υποψιάζει καν πως δύο διαφορετικά μυαλά συνεργάστηκαν και το έγραψαν, δεν διακρίνεται πουθενά κάποια από τις δύο συγγραφείς. Ομαλότατο, πλήρες, σφιχτό.
Θα ταξιδέψετε όμορφα μέσω ενός τρένου αρχικά, όπου εκεί θα γίνει η μοιραία συνάντηση δύο γυναικών. Ο προορισμός τους είναι και για τις δύο ένα χωρίο – αυτή τη στιγμή και ύστερα από 7 μήνες μου διαφεύγει – και κάπως έρχεται στην κουβέντα και ανακαλύπτουν πως έχουν αρκετά κοινά σημεία.
Και περνούν οι μέρες στο χωριό και όλο και πιο πολλά έρχονται στην επιφάνεια, μέσω κάποιων «συμπτωματικών» συναντήσεων μεταξύ τους…

Παρακάτω δεν θα σας πω τι ακριβώς συμβαίνει, απλά θα σας αναφέρω πως μπερδεύονται αρκετά οι σχέσεις μεταξύ τους, μεταμορφώνονται, καταστρώνουν και ετοιμάζονται να υλοποιήσουν το μεγάλο σχέδιο.

Ελέγξτε το και διαβάστε το.

Αντιγόνη Πόμμερ

Συγγραφέας – Goodreads

Ένα βιβλίο διαφορετικό. Το διάβασα σχεδόν μονορούφι, γιατί η εξέλιξη της ιστορίας είναι τόσο γρήγορη που πραγματικά δεν ήθελα να το αφήσω από τα χέρια μου. Ξεχωριστοί χαρακτήρες των δύο γυναικών και ωραία γραφή. Βιβλίο γεμάτο συναίσθημα και απροσδόκητο τέλος. Το συνιστώ σε όλους.

 

Κωνσταντίνα Καντζιού

Συγγραφέας – Goodreads

Συγχαρητήρια για την υπέροχη συγγραφική σύμπραξη που δίνει μια έντονη γροθιά στο στομάχι καθώς οι σελίδες περνούν και συνειδητοποιείται η ευθραυστότητα του ανθρώπου, των σχέσεων και της συνείδησης..

Φίλιππος Γαλιάσος‎

Συγγραφέας – Facebook

Είχα πάρει τρία βιβλία μαζί μου. Για αυτό το τριήμερο το οποίο τελικά μου φάνηκε σαν μια μόνο ημέρα. Τρία βιβλία, τρεις συγγραφείς αλλά όχι έτσι όπως το φαντάζεστε. Τα δύο βιβλία τα είχε γράψει ένας συγγραφέας, ενώ το ένα το είχαν γράψει δύο. Ο κύριος Μουρακάμι και ο δεύτερος και τρίτος τόμος του IQ84 είχαν βάλει στη μέση τις κυρίες Αναστασιάδου και Ψαραδέλη. Το δεύτερο φεγγάρι, εκείνο το γκρίζο τις τριλογίας του Ιάπωνα, έμοιαζε να μπαίνει μέσα στις σελίδες του μυστικού της καρυδιάς, να φέγγει το εξώφυλλο της και να μου προτάσσει την πρώτη του σελίδα να το ξεκινήσω. Και το ξεκίνησα. Ο Μουρακάμι μπορούσε να περιμένει. Ήμουν περίεργος. Πρωτίστως για το πως μπορούν δύο άνθρωποι να γράψουν από κοινού μια ιστορία. Η δε περιέργεια μου γιγαντώθηκε γιατί όταν αυτοί οι δύο άνθρωποι είναι γυναίκες το πράγμα αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία. «Εδώ δεν μπορούν να τα βρουν σε ένα καφέ, σκέψου τι θα γίνεται σε μια συνεργασία». Έτσι είπα αρχικά και μετά είπα να ρίξω και ένα δεύτερο λόγο – αντιπολευτικό αυτή τη φορά – για να ακυρώσω την αρχική μου απόφαση μου για το τριήμερο. «Θα πρόκειται πάλι για μια ερωτική ιστορία με μαργαρίτες και τριαντάφυλλα. Θα μιλάει για τον έρωτα που όλο ξεφεύγει».
Να μην τα πολυλογώ, ήμουν άλλος ένας προκατειλημμένος αναγνώστης! Από αυτούς που πρώτα διαβάζουν τα βιογραφικά και τις κριτικές και μετά αρχίζουν το βιβλίο. Ό,τι χειρότερο δηλαδή. Πήγα στην καντίνα που είχε φορέσει κάτι καλαμωτές χάρμα σκιάς, βρήκα μια βολική καρέκλα σκηνοθέτη, αγνάντεψα τη θάλασσα, παράγγειλα ένα κατοσταράκι ρακί με μπόλικο πάγο και είχα μόλις ξεκινήσει το δικό μου καλοκαίρι με το μυστικό μιας καρυδιάς.
Ήξερα πως η θάλασσα μπορούσε να περιμένει, σαν τον Μουρακάμι.
Και όσο οι σελίδες προχωρούσαν με γοργό βηματισμό μπροστά από τα μάτια μου, τόσο εγώ καταλάβαινα πως τελικά δύο γυναίκες μπορούν να τα πάνε μια χαρά στη συνεργασία μεταξύ τους. Σε βαθμό που να μην μπορείς να μαντέψεις ποιος έχει γράψει τι ενώ ταυτόχρονα μπορείς να λάβεις την ασύγκριτη χαρά της καθαρής δόμησης δύο τελείως διαφορετικών ηρωίδων. Τόσο διαφορετικών και όμως με τόσα κοινά στοιχεία τα οποία να μπορούν να δώσουν μια κατεύθυνση καθαρή και ξάστερη στην πλοκή του βιβλίου.
Παράγγειλα ένα δεύτερο κατοσταράκι.
Η θάλασσα επέμενε να με περιμένει, ενώ δεν ήμουν το ίδιο σίγουρος για τον Μουρακάμι.
Το καλοκαίρι διεύρυνε τους ορίζοντες του, τέντωνε τις προσδοκίες μου, χαλάρωνε τον ρυθμό, φτιάχνοντας τον έτσι όπως πρέπει για να βγάζει μια κάποια μελωδία. Όλα τα πράγματα έμοιαζαν να είναι στη θέση που πρέπει να είναι. Η θάλασσα, η ανάπαυλα, η acid jazz να παίζει σε ένταση κατάλληλη για να ακούγεται και το κύμα, η ρακή, η καρέκλα του σκηνοθέτη, η καλαμωτή με τη σκιά της και εν τέλει, δόξα τον θεό, η γραφή. Όλα είχαν βρει τη δική τους γωνία στον παράδεισο και είχαν καβατζάρει για τα καλά τη θέση. Προχωρούσα μέσα στη βελανιδιά και ανακάλυπτα πράγματα μεγάλα με το πρόσχημα ενός έρωτα. Και όσο προχωρούσα, τόσο έμπαιναν και στοιχεία αστυνομικού μυθιστορήματος, διαστάσεις φιλοσοφικού δοκιμίου, και όλα αυτά τόσο όσο. Χωρίς πολλά πολλά. Χωρίς φιοριτούρες. Απλή, τίμια γραφή που τόσο λείπει από την σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία με τους τόνους χαρτιού να αναλώνονται σε ξαναειπωμένες ιστορίες.
«Το μυστικό της καρυδιάς είναι καλά κρυμμένο και δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεσκεπάσεις αν δεν φτάσεις ως την τελευταία σελίδα». Έτσι ήταν. Μια γυναίκα μπορεί πολλά περισσότερα από όσα ο περισσότερος κόσμος πιστεύει. Δύο γυναίκες όμως που συνεργάστηκαν τόσο καλά, τόσο ως συγγραφείς αλλά κυρίως ως ηρωίδες ενός βιβλίου, πραγματικά δεν έχουν όρια!
«This is not al love song», άκουσα τους P.I.L. να τραγουδάνε την στιγμή που ο φρέσκος πάγος που μου έφερε η γκαρσόνα έτριξε μέσα στο δοχείο του.
«Καλό καλοκαίρι» της είπα χαμογελώντας, ξέροντας ότι τα καλοκαίρια μας είναι πιθανό να μην έχουν σχέση μεταξύ τους και συνεπώς και οι ευχές που δίνονται για αυτά να έχουν μεγάλη πιθανότητα να μην εύχονται αυτό που ο αποδέκτης τους έχει πραγματικά ανάγκη.
Εκείνη μου απάντησε: «Δέκα ευρώ είναι ο λογαριασμός, κλείνω ταμείο, μπορείτε να με πληρώσετε;». Και είχα μόλις καταλάβει το μάταιο της ευχής μου.
Πλήρωσα, με σέρβιρα και συνέχισα την ανάγνωση.
Είχα άλλες δύο μέρες και πολλές ακόμα σελίδες να περάσω. Τίποτε από τα δύο δεν ήθελα να τελειώσει και όμως και τα δύο τελείωσαν. Λυπήθηκα λιγότερο για το τριήμερο που πέρασε και περισσότερο για το ότι τελικά έμαθα το μυστικό της καρυδιάς. Το καλοκαίρι ήταν ακόμα μπροστά μου ενώ το μυστικό της καρυδιάς μου είχε αποκαλυφθεί.
Προσπαθώντας να γράψω κάτι για το βιβλίο, στην αρχή θέλησα να κόψω κάποια φύλλα του και να τα αναρτήσω αλλά μετά το μετάνιωσα. Υπήρχαν πολλές δυνατές ατάκες εκεί μέσα αλλά ένοιωθα πως και εγώ με τη σειρά μου έπρεπε να προσπαθήσω να κρατήσω καλά φυλαγμένο το μυστικό σαν την Έλσα και την Τζένη. Να μην πω τίποτε περισσότερο παρότι πολλές ήταν εκείνες οι φράσεις τους που διάβαζα και ξαναδιάβαζα.
Στο κάτω κάτω αν αποκόβεις ατάκες από ένα βιβλίο πολλές φορές μοιάζει σα να έχεις μόλις κόψει ένα ελεφαντόδοντο, τριαντάφυλλο ή μόνο ένα καρύδι. Όλα τα παραπάνω αξίζουν όσο είναι στη θέση τους, με τα μυστικά και την αξία τους καλά κρυμμένη.

 

Βασιλική Διαμάντη  / Βιβλιομανία – Βιβλιολατρεία 
Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο χωράει μέσα σε 200 σελίδες περίπου όλα όσα αναζητάει κάθε αναγνώστης.
Η Έλσα και η Τζένη γνωρίζονται μέσα σε βαγόνι και αμέσως αναπτύσσεται μεταξύ τους μία φιλία, σπάνια και αληθινή. Όμως η μοίρα τις δένει και κάποια άλλα πράγματα, τα οποία θα ανακαλύψουν στη πορεία.
Ποιο είναι αυτό το μυστικό της καρυδιάς; Μήπως όμως δεν είναι ένα αλλά πολλά; Τι είναι η γιουγκλόνη; Ποια αόρατη κλωστή δένει αυτές τις δύο γυναίκες; Τι σημαίνει η αγάπη για αυτές;
Θα το χαρακτήριζα ως ένα ψυχογραφικό μυθιστόρημα πάνω στον εσωτερικό κόσμο των ανθρώπων. Οι μάσκες εναλλάσσονται με γοργούς ρυθμούς. Το προσωπείο της δυνατής είναι και για τις δυο το σημαντικότερο που έχουν. Μόνο όμως που πίσω από αυτό το προσωπείο συναντάμε την αγνότητα και την ευαισθησία της ψυχής. Το αποκούμπι και μία ζεστή αγκαλιά γίνονται τα δύο πράγματα που επιζητά κάθε άνθρωπος μέσω των δύο γυναικών.
Το αγάπησα αυτό το βιβλίο γιατί μου έδειξε την πάλη που μας ταλανίζει μέσα μας… τη μάχη του καλού και του κακού και της κατάθλιψης που γίνεται η αιτία να “αποδιοργανωθεί” κάποιος. Η λογική από την παράνοια άλλωστε χωρίζεται από μία κλωστή, τόσο λεπτή που ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να σπάσει και βυθιστεί ο άνθρωπος σε ένα έρεβος δίχως επιστροφή.
Όσοι λοιπόν αναζητάνε να διαβάσουν ένα βιβλίο συγκινησιακά φορτισμένο τότε το βρήκατε. Δεν κέρδισε άδικα το τρίτο βραβείο στον πανελλήνιο διαγωνισμό “Ασημένια Σελίδα”. Διαβάστε το και δε θα χάσετε! Η Έλσα και η Τζένη σας περιμένουν να τις ανακαλύψετε και να τις κατανοήσετε σε κάθε τους βήμα και απόφαση!